aşkımızı anlatan bir savaş şiiri yaz

      benim için

                     ey sevgili!

    içinde

her silah tutanın

      ruhunun derinliklerine

                     değecek

                           bir kaç sözcük olsun...

ve tüm bedeni

                     titresin

   vururken karşısındakini

     ki düşünsün

incecikti
gül dalıydı
dokunsam kırılacaktı
dokunmadım
kurudu

Aşksız geçen günleri düşmeli ömürlerden

Akşamın buğulu yorgunluğunda
Gözlerinin ormanındayım yine
Bir suzinak şarkıya kurulmuş bütün saatler
Günlerdir peşim sıra susmak bilmiyor
Ertelenmiş hüzünler dolaşıyor ayaklarıma

Ayrılık bilemem ne zaman gelir,

Sen bir okul defteri getir bana;

Çünkü sadece yazmak tesellidir

Çektiğimiz acıya bu dünyada.

Kırlaştı saçlarım,yakınmıyorum;

Ölüme yargılı insan doğumda;

Yeraltı mı daha korkunç bilmiyorum,

Dünya mı?Yaşadım yaşadığımca.

AHMET OKTAY

...

Güzeldir bazen ,anlık her aldanış!

Oysa tanklarla tutuluydu yollar;

kuşkuyla ,veda doluydu her bakış,

"cemse"lere yüklenmişti kitaplar.

Nerde bulacaktık doğadan başka

özgürlüğü ,yaşarken göz altında?

Ve yazdık,akkor kesildi sayfalar. 

                                 AHMET OKTAY
 

Düşünme...

Gözlerini kapat

Kırlangıçları izle ıhlamur kokulu

Yolculuğa başlayıp bir ırmağın akışında

Ağla..

Çocukluk değildir güllerde çiğ bırakmak

Geçmişte iz sürmektir yolculuğun ortasında

Otur dinlenirsin.

Yalnız büyük çiçek yansın bırak

Tohumları dinle ağaca yaslayıp sırtını

Toprağın sabırsızlığını çatlayışında hisset

Yağmur ve güneşin gölgesince

Otur dinlenirsin.