“Kışlanın büyük kapısının önünde
Büyük bir sokak lambası vardı
Ve o orada durdukça buluşacağız
Sokak lambasının yanında duracağız
Tıpkı bir zamanlar Lili Marleen gibi”

Çok eskiden duymuştum ismini: kimdi, neyin nesiydi?.. İlk olarak Ahmet Kaya’nın, tamtamlı bir marşın girişini andıran şarkısı:

Gün batımı bir hüzündü saran yüreğini. Bakışları dalgın, rüzgarlarla şaha kalkan dalgaların tenine bıraktığı damlalarca soğuk; en kızılına bakıyordu denizin, o en uzağındaki en ince çizgiye. "Yüzsem" diye geçirdi içinden, "şimdi, hemen dalıp da suya; yakalasam o rengi." Ufuktaki gün batımı kızılını yakalamak... yakalayıp göstermek istiyordu, "İşte içimin rengi" diyerek insanlara. Gün batımı bir hüzündü çünkü. Gözlerinden, aldığı nefese kadar; geç kalmış, karanlığa kalmış bir hüzündü.

SİMURG

Rivayet
olunur ki,

Kuşların hükümdarı olan Simurg Anka, Bilgi Ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi
bilirmiş.