Yazar: Tahsin Yücel

Size hiç menemeni sevdiren bir kitap oldu mu? Peki bunu
bir roman yaptı mı ? Sanırım çoğumuzun böyle bir soruya "hayır"
diyecektir ya da verecek bir yanıtımız olmayacaktır. Aslında bahsedeceğim
kitabın böyle bir işlevi yok. Yani bize menemeni sevdirmek için yazılmamış. Ama
sanırım bugüne kadar kitap hakkında böyle bir yorum da yapılmamıştır. Yalnız
şuna eminim ki okuyan çoğumuzun içinden menemen yemek isteği geçmemiş
değildir.En azından okuduğum bu kitabı anımsadığım her an, başka şeylerle
birlikte menemen de geliyor.

Peygamberin Son Beş Günü. Kitap Tahsin Yücel'
in. Bir kaybedişi anlatıyor. Yok oluşumuzu. Kaybettiğimiz değerlerimizin nasıl
bizimle birlikte kaybolduğunu anlatıyor. Yazarın kitap ismiyle ilgili böyle bir
yorumu var mı bilemem ama öyle sanıyorum ki kitabın ismindeki peygamber sözcüğü
roman kahramanını simgeliyor. Onun peygamber gibi görülmesinin sebebi o
tiplemeyle anlatılan kişiliklerin son temsilcisi olmasından ileri geliyor. Zamanında
aynı ideolojik amaç uğruna mücadele etmiş ve bu uğurda dağılmış arkadaşlardan
Ozan Rahmi Sönmez' in değişen İstanbul'da ve dünyada var olma savaşını
anlatıyor. Romanın sonunda şunu anlıyoruz ki yok olmak için yok oluşu
kabullenmek gerekiyor. Var olmanın ise bir seçeneği yok. Çünkü bu dünyada var
olmak mümkün değil.